

# Toen ik vergat dat ik een lijf had
Jaren geleden zat ik aan mijn bureau. Alweer. Ik werkte aan een artikel dat af moest. Mijn schouders hingen ergens bij mijn oren. Mijn adem was dun en hoog. En ik merkte het niet eens. Pas toen ik 's avonds opstond en mijn nek zo stijf was dat ik mijn hoofd nauwelijks kon draaien, dacht ik: hé, wanneer ben ik eigenlijk gestopt met ademen? Met voelen? Met er zijn in mijn lijf? Het was alsof ik de hele dag in mijn hoofd had gewoond. En mijn lichaam had maar wat rondgehangen als





![KVBM_logo_75pxbreed[1].jpg](https://static.wixstatic.com/media/677200_5306dda74cdc4fe8b78fc16a7b140be6~mv2.jpg/v1/fill/w_74,h_71,al_c,q_80,usm_0.66_1.00_0.01,enc_avif,quality_auto/KVBM_logo_75pxbreed%5B1%5D.jpg)




